Place sticky footer content here.

Algeracorridor

Vakantievierende vaarders  

zondag, 9 september 2012 20:12 by sottje

Het was een prachtige dag en ik had enorme haast. Dichter bij de waarheid: ik had enorme haast en zag bijna niet wat voor heerlijke zomerdag het was. Op de adrenaline van een kilometervreter scheurde ik naar mijn afspraak: laat, haast, kilometers tellen, inschatten, hoe lang nog en hoe ver nog? Nog net niet op twee wielen van de auto de bocht door, maar bijna wel.

In dit geval moest ik stoppen. Denk aan dat tekenfilmautootje van twee piepende voorste banden en de achterkant van het autootje dat van de weg los komt. Gestopt. Dat kwam dus door de Algerabrug. Zo geef je alles de schuld als je te laat bent, behalve aan jezelf.

Ik stond vooraan bij de geopende brug. Had ik indertijd geweten van de ‘De 1000 van de Algera’ had ik alle oplossingen kunnen lezen voor dat stukje fileprobleem, maar eerlijk, ik rijd niet vaak over de Algerabrug. Ik denk dat het zo kwam dat ik nogal onbevangen kon kijken naar wat ik zag.

Een bootje. Een zeilbootje voer langs. En nog een bootje. Inmiddels was het laat komen op de afspraak toch wel een issue aan het worden en werd ik wakker. Ik keek naar rechts en zag nog drie masten, dus nog drie boten die langs zouden komen terwijl ik voor die open brug stond. Allemachtig en dat voor een gewone werkdag op een gewoon tijdstip dat gewone mensen naar hun werk moeten en dan in de file staan voor zeilboten. Zeilbootjes eigenlijk, want als de reden om in de file te staan niet belangrijk is in jouw ogen, krijgt het al snel een verkleinwoordje. En nog meer zeilbootjes, want ineens keek ik links en ook daar lagen wachtende bootjes.

Vakantievierende vaarders. Tja, als je dan toch iemand de schuld moet geven van jouw te laat komen, ze voeren langs mijn neus. Het kwam dus door die vakantievierende vaarders. Rechts waren de bootjes op, links kwamen ze in beweging. Vijf van rechts, drie van links. Inmiddels was ik er eigenlijk wel relaxed van geworden. Ik kreeg nog een heerlijk staartje zomer mee, een stukje vakantiegevoel zomaar cadeau. Zo is de zomer als je op een boot zit en de zon schijnt.

De brug ging dicht en ik trok weer op. Aanmerkelijk rustiger dan toen ik aankwam bij de gesloten brug. Ik had alle tijd voor de verbazing die volgde. Ik had vooraan de file gestaan. Nu reed ik de brug over en zag de rij wachtende auto’s aan de andere kant. Rijen, rijen, rijen, rijen en ik ze maar voorbij rijen. Al die wachtende auto’s. Wachtend tot ze weer konden optrekken na een oponthoud veroorzaakt door acht vakantievierende vaarders op hun zeilboten.

Later hoorde ik dat de beleidstaal hiervoor ‘De Staande Mast Route’ is. Dat klinkt inderdaad beter. Anders krijg ik je bijna niet uitgelegd dat je daarop staat te wachten.

Sandra Kruijt

Sandra is zelfstandig ondernemer sinds 2001, Consultant HRM/Arbeidsrecht. Van 2005-2007 heeft zij De Balanstool Priorities.nu ontwikkeld, de berekening van de balans in het werk en de balans tussen werk en privé. Work life balance workshops en coaching van Priorities wordt binnen Het Nationaal Inzetbaarheidsplan aanbevolen. Daarnaast richt haar werk zich op HRM consultancy rond Duurzame Inzetbaarheid.

Vanaf 2009 schrijft zij De Sandra Blog – on work life balance, om mensen met een kwinkslag en achtergrond informatie aan het denken te zetten over het belang van preventie van werkdruk en een goede balans tussen werk en privé. www.priorities.nl


Actions:   E-mail | Permalink |

Reacties
Ontwerp door: Taglounge